Project description

Obraz rozszerzony: fotografia jako przestrzeń konceptualna AR / 3D

„Cienie obecności – pamięć czasu” to cykl dwunastu autorskich prac fotograficznych, w których fotografia przestaje być zamkniętym kadrem, a staje się wielowarstwową przestrzenią narracyjną – otwartą na wymiar cyfrowy i materialny. Projekt bada relacje pomiędzy miejscem a pamięcią, rzeczywistością fizyczną a cyfrową, wykorzystując rozszerzoną rzeczywistość (AR), elementy 3D oraz współczesne narzędzia postprodukcji obrazu. Łączy eksperyment artystyczny z rozwojem kompetencji cyfrowych, poszerzając pole fotografii o nowe formy percepcji, interakcji i interpretacji. Efektem projektu jest spójny cykl 12 prac fotograficznych, funkcjonujących jako hybrydowe obiekty artystyczne na styku obrazu, przestrzeni i technologii, a uzupełnia go esej artystyczny.

Punktem wyjścia dla wszystkich prac są fotografie miejskich przestrzeni peryferyjnych, ruin, obszarów zdegradowanych, ale też terenów przejściowych i po przejściach. To obszary czasem pozornie puste, lecz nasycone pamięcią – śladami dawnych funkcji, obecności i procesów zanikania, czasem zachowane lub zrewitalizowane, ale ich odczyt nie zawsze jest oczywisty. Miasto jawi się tu jako organizm: tracący fragmenty swojej tkanki, ale też rozrastający się, transformujący.
Każda z dwunastu prac głównych (tzw. fotografie bazowe) powstała na bazie pojedynczej fotografii, która została następnie rozszerzona o dodatkowe warstwy znaczeń. Obraz fotograficzny nie jest tu celem samym w sobie, lecz elementem większej struktury – punktem wejścia do narracji wielowymiarowej.

Projekt eksploruje pojęcia:

• obecności i jej „cieni”,
• pamięci zapisanej w przestrzeni,
• czasu i transformacji,
• współczesnej tożsamości cyfrowej.

Rozszerzenia nie mają charakteru realistycznego. Przeciwnie – są symbolicznym przetworzeniem rzeczywistości, budującym napięcie pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co ukryte lub nieobecne.

Projekt rozwija się równolegle w dwóch obszarach:

1. Warstwa interaktywna (AR)
Wybrane fotografie zostały wzbogacone o warstwy rozszerzonej rzeczywistości, dostępne z poziomu urządzeń mobilnych. W przestrzeni AR pojawiają się dodatkowe warstwy, statyczne lub w postaci zatrzymanego ruchu, czasem z dodatkową warstwą tekstu, które ujawniają „niewidzialną obecność” zapisaną w obrazie. Odbiorca nie jest jedynie widzem – staje się uczestnikiem, aktywującym kolejne poziomy narracji.

2. Warstwa materialna (3D)

Część prac została rozszerzona o elementy trójwymiarowe: zarówno jako ingerencje w strukturę obrazu, jak i niezależne obiekty przestrzenne. Formy te powstały na bazie motywów fotograficznych lub powiązanych z nimi znaczeń i zostały wykonane w technologii druku 3D z ekologicznych, biodegradowalnych materiałów. Stanowią fizyczne przedłużenie fotografii – jej wyjście poza płaszczyznę obrazu.

Umożliwia to dostrzeganie różnic i szczególną interpretację, w której widz ma możliwość obserwowania jednocześnie fizycznego obrazu głównego wraz z dodatkowymi elementami 3D oraz obrazu z warstwami AR zakotwiczonego w realnej przestrzeni galeryjnej.

W procesie postprodukcji wykorzystano również narzędzia sztucznej inteligencji (AI) – pomocniczo, jako wsparcie rekonstrukcji obrazu, pracy ze światłem i kolorem, a także częściowo przy tworzeniu modeli 3D Technologia nie dominuje nad przekazem, lecz służy jego pogłębieniu.

Projekt dofinansowano z funduszu Unii Europejskiej NextGenerationEU w ramach Krajowego Planu Odbudowy (program szczegółowy KPO dla Kultury).

---

The Extended Image: Photography as a Conceptual AR / 3D Space

“Shadows of Presence – the Memory of Time” is a cycle of twelve original photographic works in which photography ceases to function as a closed frame and becomes a multilayered narrative space—open to both digital and material dimensions. The project explores relationships between place and memory, the physical and the digital, employing augmented reality (AR), 3D elements, and contemporary image post-production tools. The project combines artistic experimentation with the development of digital competencies, expanding the field of photography through new forms of perception, interaction, and interpretation. The outcome of the project is a coherent cycle of twelve photographic works functioning as hybrid artistic objects at the intersection of image, space, and technology, complemented by an accompanying artistic essay.

The point of departure for all the works is photography of peripheral urban spaces: ruins, degraded areas, as well as transitional sites and places marked by passage. These are sometimes seemingly empty areas, yet saturated with memory—traces of former functions, presences, and processes of disappearance; at other times preserved or revitalized, though not always easily legible. The city appears here as an organism: losing fragments of its tissue while simultaneously expanding and transforming.

Each of the twelve main works (the so-called base photographs) was created from a single photographic image, subsequently expanded with additional layers of meaning. The photographic image is not an end in itself, but rather an element of a larger structure—a point of entry into a multidimensional narrative.

The project explores the notions of:

• presence and its “shadows,”
• memory inscribed in space,
• time and transformation,
• contemporary digital identity.

The extensions are not intended to be realistic. On the contrary, they constitute a symbolic transformation of reality, building tension between what is visible and what remains hidden or absent.

The project develops simultaneously in two areas:

1. Interactive layer (AR)
Selected photographs have been enriched with augmented reality layers accessible via mobile devices. Within the AR space, additional layers appear—static or in the form of suspended motion, sometimes accompanied by textual elements—that reveal the “invisible presence” embedded in the image. The viewer is not merely a spectator, but becomes a participant, activating successive levels of the narrative.

2. Material layer (3D)
Some works have been expanded with three-dimensional elements—both as interventions within the image structure and as independent spatial objects. These forms were created based on photographic motifs or meanings associated with them and produced using 3D printing technology with ecological, biodegradable materials. They constitute a physical extension of the photograph—its departure from the flat image plane.

This approach allows differences to be perceived and enables a specific mode of interpretation, in which the viewer can simultaneously observe the physical main image with additional 3D elements and the AR-enhanced image anchored in the real gallery space.

The post-production process also employed artificial intelligence (AI) tools—used in a supportive role, assisting in image reconstruction and in work with light and color and also partially in creating 3D models. Technology does not dominate the message, but serves to deepen it.

The project was co-financed by the European Union’s NextGenerationEU fund under the National Recovery Plan (specific programme KPO for Culture).